منظورت اینه من بی اراده، حواس پرت و شلخته نیستم؟!

این  ترجمه ی عنوان کتابی است که در مطلب قبلی ذکر کردم (ترجمه با توجه به مسائل فرهنگی است).

در ۱۰۰ صفحه ابتدایی کتاب به توصیف اختلال توجه در بزرگسالان پرداخته و تجربه ی نویسندگان به آنها اجازه داده از تئوری های اثبات شده فراتر بروند. برای همین هم موارد اثبات نشده مانند مواردی که من مدت ها به عنوان نظریه های شخصی خودم به آنها نگاه می کردم در اینجا آمده است. من تاکنون کتاب های زیادی در مورد این اختلال دیده ام اما از این لحاظ، این کتاب فوق العاده است. در ادامه نویسندگان واقعن شاهکار خلق می کنند. آنها به مکانیزم های دفاعی (به مفهوم  روانشناسی آن که فکر کنم همه از آن مطلع باشند) افراد مبتلا  می پردازند. این نکته به گونه ای خیلی جالب نشان میدهد که چرا افراد مبتلا به این اختلال ممکن است رفتارها و ظاهر های گوناگونی داشته باشند. من همواره دیده بودم در خانواده هایی که این اختلال وجود دارد فرزندان بسیار متفاوت اند، مثلن یکی آرام، کم دردسر و محبوب والدین؛ و دیگری شلوغ و پردردسر است.

مبتلایان به اختلال کم توجهی و بیش فعالی بدون داشتن بینش نمی توانند با داشتن این کمبود کنار بیایند و راهکارهای گوناگونی را در پیش میگیرند، از جمله:

۱) یک نوجوان ممکن است ترجیح بدهد به جای این که به عنوان یک فرد حواسپرت مورد تمسخر قرار بگیرد و منزوی شود به یک گروه بچه های شرور بپیوندد.

۲) یک فرد ممکن است با تلاش زیاد سعی کند که نتایج عالی به دست بیاورد و کمال طلب بشود. جالب این که این فرد کمال طلب قدرت نه گفتن ندارد و به مشکلات رفتاری گرفتار میشود.

۳) یک فرد ممکن است سرزنش گر بشود و همه ی مشکلات را گردن دیگران بیاندازد.

۴) یک فرد ممکن است بی خیال شود و اصلن منکر شود که مسائل ناشی از اختلال مشکل اند.

و البته این فهرست ادامه دارد.

  
نویسنده : دکتر پوریا صرامی ; ساعت ٤:٠٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳
تگ ها :